„Jak przeżyć wszystko jeszcze raz” pod takim hasłem w minioną sobotę odbył się koncert Chóru Euforia z Człuchowa. Na scenie sępoleńskiego Centrum Kultury i Sztuki pod batutą Patryka Miary, wybrzmiały największe przeboje „polskiego Elvisa” w nowych aranżacjach. Podczas występu publiczność miała okazję usłyszeć takie przeboje jak: „Zatańczysz ze mną jeszcze raz”, „Parostatek” czy „Pamiętam ciebie z tamtych lat”. Na znak solidarności z Ukrainą, nie zabrakło również utworów w języku ukraińskim. Wydarzenie to stało się odskocznią od rzeczywistości oraz wspomnieniem twórczości tego wybitnego artysty.

Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim

Fot.: Jacek Wojtania

22 maja, na deskach sceny sępoleńskiego Centrum Kultury i Sztuki wystąpiła polska piosenkarka pochodzenia greckiego – Eleni. Artystka już po raz trzeci wróciła do naszego miasta, tym razem z wyjątkowym koncertem z okazji Dnia Matki. Wokalistka zaprezentowała przekrój swojej twórczości, nie zabrakło największych hitów, takich jak: “Miłość jak wino” czy “Troszeczkę ziemi, troszeczkę słońca”. Publiczność bawiła się świetnie, raz po raz podśpiewując znane i lubiane piosenki artystki. W czasie półtora godzinnego koncertu nie zabrakło wzruszeń i emocji, które na długo pozostaną w pamięci uczestników.

Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim

Fot.: Jacek Wojtania

„Starość nie jest dla mięczaków!” Deklarował ze sceny sępoleńskiego Centrum Kultury i Sztuki Piotr Bałtroczyk. Satyryk, jeden z pierwszych polskich stand-uperów, zawitał do nas ze swoim nowym programem i po dwugodzinnym monologu zostawił publiczność we łzach. Spokojnie, były to łzy spowodowane wyłącznie długotrwałym śmiechem.

Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim

Tekst: Michał Pick

Fot.: Jacek Wojtania

19 maja 2022 roku na deskach sępoleńskiego Centrum Kultury i Sztuki wystąpiła wszechstronna wokalistka pochodząca z Nowego Jorku – Siggy Davis. Ta charyzmatyczna artystka, obdarzona niezwykłym głosem w towarzystwie muzyków Łukasz Gorczyca i Przyjaciele, wprowadziła słuchaczy w świat muzyki bluesowej. Podczas ponad godzinnego koncertu zebrana publiczność miała okazję obcować z muzyką na najwyższym poziomie, która dostarczyła im niezwykłych emocji.

Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim

Fot.: Jacek Wojtania

23 kwietnia 2022 roku w Centrum Kultury i Sztuki w Sępólnie Krajeńskim odbył się finał I Wojewódzkiego Konkursu Zespołów Wokalnych „Jednym Głosem” pod patronatem honorowym Wojewody Kujawsko-Pomorskiego Pana Mikołaja Bogdanowicza oraz Starosty Powiatu Bydgoskiego Pana Wojciecha Porzycha. Jeszcze raz serdecznie gratulujemy wszystkim zespołom. Zachęcamy do udziału w kolejnych edycjach!

I Wojewódzki Konkurs Zespołów Wokalnych „Jednym Głosem”

Protokół rozstrzygnięcia konkursu

Komisja konkursowa w składzie:

Marta Haliniak – wokalistka, dyrygent, animator kultury, kierownik Działu Artystycznego Kujawsko-Pomorskiego Centrum Kultury w Bydgoszczy

Olga Siemieniecka (członek Jury) – wokalistka, instruktor śpiewu, logopeda, uczestniczka

Ewa Quiring-Korczak (członek Jury) – specjalistka do spraw organizacji imprez z Centrum Kultury i Sztuki w Sępólnie Krajeńskim

Po dokonaniu oceny 3 występów w kategorii I oraz 3 występów w kategorii II postanowiła przyznać następujące nagrody i wyróżnienia.

W kategorii I:

Wyróżnienie otrzymuje Dziecięce Studio Piosenki z Centrum Kultury i Sztuki w Sępólnie Krajeńskim

Nagrodę otrzymuje zespół „Latające stokrotki” ze Szkoły Podstawowej nr 14 we Włocławku

Ponadto Jury postanowiło wyróżnić Alicję Gondek z zespołu „Śpiewaki 1” z Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury i Rekreacji w Mroczy

W kategorii II:

Wyróżnienie otrzymuje zespół Cantare z Klubu „Łęg” Centrum Kultury „Browar B.” we Włocławku

Nagrodę otrzymuje Młodzieżowe Studio Piosenki z Centrum Kultury i Sztuki w Sępólnie Krajeńskim

Ponadto Jury postanowiło wyróżnić Jakuba Wiatr z zespołu „Śpiewaki 2” z Miejsko-Gminnego Centrum Kultury i Rekreacji w Mroczy

Nagrody rzeczowe w postaci zeszytów z nutami utworów rozrywkowych na zespoły wokalne ufundowali Wojewoda Kujawsko-Pomorski pan Mikołaj Bogdanowicz oraz Starosta Powiatu Bydgoskiego pan Wojciech Porzych. Nagrody finansowe ufundowało Kujawsko-Pomorskie Centrum Kultury w Bydgoszczy.

Jury postanowiło również przyznać nagrodę specjalną dla Wiktorii Paszczenko za wzięcie udziału w przedsięwzięciu mimo przeciwności losu w postaci nieobecności koleżanki, z którą tworzyła duet. Upominek ufundowało Centrum Kultury i Sztuki w Sępólnie Krajeńskim.

Kryteria Oceny:

Intonacja,

Dykcja (z uwzględnieniem wieku),

Spójna barwa zespołu,

Poziom opanowania repertuaru,

Interpretacja (zrozumienie śpiewanego tekstu),

Ogólny wyraz artystyczny.

Jednocześnie Jury pragnie zwrócić uwagę na prezentowany przez uczestników Konkursu wysoki poziom artystyczny.

Szczególne podziękowania kierujemy w stronę instruktorów i nauczycieli, którzy przygotowali swoich podopiecznych do dzisiejszych występów mimo trudności jakie niosły ostatnie dwa lata. Jesteśmy pełni uznania dla instruktorów i młodych artystów, którzy zdecydowali się wystąpić bez wykorzystania mechanicznych podkładów muzycznych. Żywimy przekonanie, że wykonywanie utworów muzycznych z tzw. żywym akompaniamentem, a cappella czy nawet z wykorzystaniem własnego ciała jako instrumentu perkusyjnego (klaskanie, tupanie, pstrykanie) daje pole to szerszego rozwoju muzycznego i nieskrępowanej interpretacji, na co nie zawsze można sobie pozwolić wybierając podkład muzyczny.

Gratulujemy wszystkim uczestnikom i życzymy kolejnych sukcesów.

Na tym protokół zakończono.

Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim

Tekst: Kujawsko – Pomorskie Centrum Kultury w Bydgoszczy

Fot.: Jacek Wojtania

Nie fortepian, nie gitara, a akordeon był w centrum muzycznej uwagi podczas spotkania na scenie Centrum Kultury i Sztuki w Sępólnie Krajeńskim. Publiczność miała przyjemność wysłuchać wirtuozowskich interpretacji standardów francuskiej i włoskiej piosenki w wykonaniu pochodzącego z Sępólna Krajeńskiego, Roberta Fursa. „C’est si bon”, „Champs Elysees”, „Libertango”, to tylko niektóre tytuły z sobotniego repertuaru. Zgodnie z tytułem koncertu („Zaczarowany akordeon”) swego instrumentu maestro używał niczym czarodziejskiej różdżki – lata doświadczenia zdobytego w szkołach muzycznych i na estradzie zaowocowały wykonawczym perfekcjonizmem, który przyszło nam podziwiać przez nieco ponad godzinę występu. Akordeon, choć trwale obecny w naszej muzycznej tradycji, wydaje nam się na swój sposób „egzotyczny”, świadom takiego stanu rzeczy Robert Furs koncertuje po całej Polsce popularyzując ten instrument wśród słuchaczy, cieszymy się, że na mapie tej artystyczno-edukacyjnej misji znalazło się także Sępólno Krajeńskie, miasto bliskie sercu artysty. Wypada nam wierzyć, że nie była to „lekcja” jednorazowa i w przyszłości spotkamy się jeszcze wielokrotnie.

Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim

Tekst: Michał Pick

Fot.: Jacek Wojtania

Niedzielne spotkanie z poezją i muzyką w Centrum Kultury i Sztuki było artystycznym toastem na cześć miłości – tej do siebie i do bliźniego. Refleksyjne historie o miłości odmienianej przez wszystkie (życiowe) przypadki wybrzmiewały z wierszy Anny Szucy i Aliny Rzepeckiej, poetek ściśle współpracujących z Emilią Pawłowską, wokalistką zawdzięczającą duetowi Szuca-Rzepecka kilka tekstów piosenek. Wiersze przeplatały muzyczne komentarze Emilii oraz Igora Nowickiego, mieliśmy przyjemność usłyszeć utwory do tekstów Andrzeja Poniedzielskiego czy Piotra Bukartyka, mistrzów pióra, operujących słowem i tkaną z jego pomocą metaforą z prawdziwą maestrią. Pogrążeni w zadumie w toku spotkania utwierdzaliśmy się że miłość niejedno ma imię, a potęga tego uczucia jest w stanie przezwyciężać wszystkie bariery. Wiara w to, że miłością możemy zmieniać świat na lepsze przyświecała wydarzeniu, które wbrew pierwotnym planom – początkowo miało ono odbyć się w okresie przedwalentynkowym – zyskało wymiar symboliczny. Wykonawszy kilka utworów nawiązujących do recytowanych wierszy, Emilia Pawłowska zaprosiła na scenę pochodzącą z Czerkasów, 18-letnią Дианe Шнудер. Publiczność usłyszała w jej wykonaniu przejmującą piosenkę „Хто, як не ти?” ukraińskiej piosenkarki, Христинy Соловій, była to wymowna puenta muzyczno-poetyckiego recitalu, którego przesłanie zawiera się w sloganie „Make Love Not War”. Głęboko wierzymy, że do realizacji tego hasła przyłożył się każdy, kto wrzucił datek do skarbonki bądź kupił płyty Emilii – dochód z ich sprzedaży oraz pieniądze ze skarbonki zasilą charytatywną zbiórkę na rzecz pomocy Ukrainie organizowaną przez Stowarzyszenie „Dorośli-Dzieciom”. Dziękujemy za obecność i hojność darczyńców.

Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim

Tekst: Michał Pick

Fot: Jacek Wojtania

Queen w Sępólnie Krajeńskim! Brzmi jak kiepski żart, ale w piątkowy wieczór na scenie Centrum Kultury i Sztuki faktycznie pojawili się muzycy do złudzenia przypominający legendarną brytyjską grupę. Co więcej, gdy rozsunęła się kurtyna, zdumiała publiczność usłyszała znajome dźwięki kompozycji „Inuenndo”. Tak, więc – Queen w Sępólnie Krajeńskim!

Po dwóch latach naznaczonych pandemią i koniecznością odwoływania zaplanowanych z wyprzedzeniem koncertów, na takie muzyczne spotkania czekaliśmy z utęsknieniem. Dlatego nie dziwi rozmach przedsięwzięcia – muzykom wcielającym się w rolę zespołu Queen towarzyszyła orkiestra symfoniczna. W takim połączeniu największe przeboje autorstwa Freddiego Mercury’ego i spółki zabrzmiały z prawdziwą pompą! A licznie zgromadzeni słuchacze mieli przyjemność usłyszeć prawdziwe perełki – „Bohemian Rhapsody”, „Radio Ga Ga”, „Crazy Little Thing Called Love”, „A Kind of Magic”, „The Show Must Go On” i wiele innych utworów, które weszły do kanonu muzyki popularnej. W pamięci mamy rozbieganego Mercury’ego z charakterystycznym statywem mikrofonowym, burzę loków Briana Maya, skromnego, skupionego na sztuce Johna Decona i szalejącego za zestawem perkusyjnym Rogera Taylora – żywiołowość koncertów Queen w połączeniu z ich sceniczną oprawą sprawia, że po latach wciąż wracamy do nich z taką samą ekscytacją. Namiastką tej ekscytacji było uczestnictwo w widowisku pomyślanym jako hołd dla zespołu z Londynu i jego nieśmiertelnego repertuaru.

Koncerty Queen zawsze były prawdziwym świętem wspólnotowości. Interakcja jaka zachodziła pomiędzy artystami a widownią powodowała, że stawali się oni jednym organizmem. Właśnie tej jedności potrzebowaliśmy w piątkowy wieczór. W obliczu tragicznych wydarzeń za naszą wschodnią granicą występ ten nabrał zupełnie innego wymiaru. Uniwersalny przesłanie niektórych utworów grupy Queen mówi o tym, że są rzeczy, których nie da się zniszczyć – miłość, przyjaźń, godność i właśnie tę informację muzycy wraz z publicznością, łącząc się w chór, przesłali światu ze sceny w Sępólnie Krajeńskim.

Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim

Tekst – Michał Pick

Fot. – Wiktoria Grzeca

Zespół Czerwie ponownie przeniósł nas w czasie. Trzy lata temu za ich pomocą udaliśmy się w daleką podróż do epoki sprzed udźwiękowienia kina podczas seansu „Gabinetu Doktora Caligari”, tym razem Panowie zapewnili muzyczną oprawę filmu „Mania. Historia pracownicy fabryki papierosów” z Polą Negri w roli głównej.

Współcześnie doskonale zdajemy sobie sprawę z roli muzyki w filmie, tyle tylko, że w produkcjach przepełnionych widowiskowymi efektami specjalnymi i napchanych dialogami tłumaczonymi obcojęzycznemu widzowi przez lektora, musi ona pokonać pełną przeszkód drogę by dotrzeć do naszych uszu. W przypadku kina niemego muzyka pełniła właściwie funkcję narratora. Brak słów rekompensowały dźwięki i w ten sposób gesty, mimika aktorów, a nawet nietłumaczone nieme dialogi, nabierały sensu. Akademickie dyskusje nad prymatem wzroku i jego istoty w rozumieniu otaczanego nas świata w przypadku filmów niemych napotykały na kontrargument – oto dopiero w połączeniu z muzyką powstawała spójna i kompletna w odbiorze całość. Symbioza tych dwóch zmysłów była punktem wyjścia dla twórców powstających pod koniec lat 20. ubiegłego wieku filmów dźwiękowych.

Zespół Czerwie to grupa profesjonalistów, która swój profesjonalizm legitymizuje ponad dwudziestoletnim stażem scenicznym oraz bogatym doświadczeniem w zakresie tworzenia ścieżek dźwiękowych pod ruchomy obraz. Dźwiękowe komentarze Czerwi są niezwykle absorbujące, a przy tym perfekcyjnie skorelowane z akcją filmu. Paleta emocji, którą oferują muzycy sprawia, że nieme obrazki w sugestywny sposób do nas „przemawiają”. Jeśli nieme kino traktowano jako teatr bez słów, to właśnie muzyka towarzysząca tym filmom dawała „głos” aktorom. Poza tym wszystkim Czerwi najzwyczajniej dobrze się słucha – zamykając na moment oczy, stymulowana dźwiękami (od psychodelii przez avant-folk aż po ambient) wyobraźnia podpowiada nam rozmaite, filmowe historie.

Wydarzenie to było jednocześnie inauguracją Roku Poli Negri w naszym mieście. Przed nami jeszcze wiele artystycznych inicjatyw, którym patronować będzie pochodząca z Polski międzynarodowa gwiazda kina niemego. By nie przegapić żadnej z nich śledźcie naszą stronę internetową oraz profil Centrum Kultury i Sztuki w Sępólnie Krajeńskim na Facebooku.

Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim

Tekst – Michał Pick

Fot. – Wiktoria Grzeca

Zazwyczaj staramy się być wszędzie tam, gdzie nadarza się choćby najmniejsza szansa podzielenia się z mieszkańcami Sępólna pozytywną emocją.
Tak było i tym razem, podczas corocznie celebrowanego przez wszystkich zakochanych, walentynkowego święta.
W centrum naszego miasta zagościła purpura, dźwięki dodające skrzydeł, energia skruszająca najtwardsze serca i to co zaskoczyło nas samych najbardziej, pierwsze, wiosenne promienie słońca.
I choć ZAKOCHANI W SĘPÓLNIE brzmi wyjątkowo dwuznacznie, to właśnie na takiej korelacji szczególnie nam zależało.
Serce naszego miasta, nierozerwani z tym miejscem jego mieszkańcy i miłość…
Dziękujemy, że byliście Państwo z nami.

Materiały CKiS w Sępólnie Krajeńskim

Tekst – Ewa Quiring Korczak

Fot. – Jacek Wojtania